وسعت سوختگی:
وسعت سوختگی را با درصد پوست آسیب دیده مشخص می¬کنند. از روش¬های گوناگونی به منظور تعیین مقدار سطح سوخته بدن  استفاده می شود که از آنها می توان به قانون نه ، روش لاند و برودر  و روش کف دستی  اشاره نمود.
قانون نه، یک روش آسان برای تخمین مقدار سطح سوخته بدن است. این قانون راه سریعی برای محاسبه وسعت سوختگی است. در این روش مضاربی از عدد نه به صورت درصد به سطوح بدن اختصاص می یابد.
روش لاند و برودر، یک روش دقیق¬تر برای تخمین وسعت سوختگی است. در این روش برای هر قسمت آناتومیک بدن درصدی تعیین شده است، مخصوصا برای سر و پاها که با رشد تغییر می¬یابد. با تقسیم بدن به نواحی خیلی کوچک، تخمین قابل اطمینانی از کل سطح سوخته به دست می¬آید. بررسی اولیه پس از ورود بیمار به بیمارستان انجام می¬شود و در روزدوم یا سوم بعد از سوختگی در این بررسی تجدید نظر به عمل می¬آید، زیرا تا قبل از این زمان معمولا مرز نواحی سوخته مشخص نیست.
روش کف دستی، در بیماری که دچار سوختگی پراکنده شده است، کاربرد دارد. اندازه کف دست بیمار تقریبا یک درصد از سطح کل بدن است.
محل سوختگی عامل مهمی در تعیین شدت سوختگی است. در سوختگی صورت، دست، پا، آلت تناسلی، پرینه و مفاصل اصلی احتمال آسیب کارکرد یا از دست دادن زیبایی بیشتر است. مرگ ناشی از سوختگی در کوچک تراز 4 سال و بزرگتر از 65 سال بیشتر است. اگر بیمار سابقه بیماری قلبی، ریوی، کلیوی یا غدد درون ریز داشته باشد عوارض و مرگ بیشتر است..
افرادی که با جریان ولتاژ بالا آسیب دیده انداگر از نظر ظاهرهم زیاد آسیب ندیده باشند از نظر داخلی دچار آسیب شدیدی خواهند شد. در سوختگی با مواد شیمیایی، امکان دارد علاوه بر آثاری که در سطح بدن هست به علت جذب ماده شیمیایی، مسمومیت نیز رخ دهد.
انجمن سوختگی آمریکا جدولی برای تعیین شدت سوختگی تهیه کرده است در این تقسیم بندی سوختگی ها به 3 دسته شدید، متوسط و خفیف تقسیم می شود که بر اساس عملکرد آسیب، سن بیمار، محل ضایعه و درصد سوختگی است. افرادی که مبتلا به سوختگی شدیدمی¬باشند، پس از دریافت درمان های اولیه در درمانگاه محلی معمولا به مرکز تخصصی سوختگی ارجاع داده می¬شوند. افراد مبتلا به سوختگی متوسط باید در بیمارستان بستری شده و مراقبت¬های مخصوص سوختگی را دریافت کنند و مبتلایان به سوختگی خفیف به صورت سرپایی و در درمانگاه¬ها مورد مراقبت قرار می¬گیرند.
مراحل مراقبت از سوختگی
 مرحله اورژانس، از زمان آسیب شروع شده و تا 48 الی 72 ساعت بعد از سوختگی شدید که نفوذپذیری مویرگ ها به حال عادی برمی¬گردد، ادامه دارد. هدف از مراقبت پزشکی و پرستاری در این مرحله توقف فرآیند سوختگی، ایجاد حالت ثبات در بیمارو کمک به بیمار و خانواده اش درمواجه شدن با جنبه فوریت آسیب می باشد.
در مرحله حاد، بیماران به دلیل سرکوب سیستم ایمنی، از دست دادن سد دفاعی پوستی در مقابل میکروارگانیسم¬ها، نکروز پوستی، حضور اگزودای غنی از پروتئین، کاهش نوتروفیل¬ها و اقدامات تهاجمی در معرض عفونت می¬باشند. این مرحله ¬ معمولا 48 تا 72 ساعت پس از سانحه، زمانی که بیمار از نظر قلب و عروق به ثبات رسیده، نفوذپذیری مویرگ¬ها طبیعی و دیورز برقرار شده باشد، شروع می¬شود. پس از ورود به این مرحله بیمار از بخش مراقبت حاد ترخیص و در بخش سوختگی بستری می¬شود. هدف از مراقبت پزشکی و پرستاری در این مرحله، فراهم کردن شرایط بهبود زخم، پیشگیری از عفونت، فیزیوتراپی و مشاوره روانی می¬باشد.
 بازتوانی بیماران با سوختگی وسیع از همان روز آسیب، حتی هنگامی که فرد در زیر ونتیلاتور به سر می¬برد شروع می¬شود. این مرحله شامل دادن وضعیت به مفاصل با آتل¬های مناسب، فیزیوتراپی و دادن اطلاعات به خویشاوندان نزدیک بیمار جهت پی¬گیری درمان، پس از ترخیص می¬باشد. این مرحله از درون مرحله حاد، زمانی که بیمار به حالت ثبات می¬رسد آغاز شده و تا هنگامی¬که دیگرنیازی به اقدام برای زیبایی، کارکرد اندام ها و سازگاری بیمار نیست، ادامه می¬یابد.        

بازتوانی در این بیماران شروع یک دوره طولانی جهت سازگاری با زندگی پس از سوختگی است. تاثیرات جسمی و روانی آسیب سوختگی می¬تواند خیلی شدید باشد و فرآیند بهبودی یا سازگاری، بستگی به فرد و عوامل محیطی دارد. هدف از این مرحله ایجاد توانایی در حد مطلوب بیمار جهت بازگشت به یک زندگی است که کمتر تحت تاثیر مشکلات جسمی و روانی او قرار گیرد. ......

براي دريافت لينك دانلود را در صفحه اصلي انتخاب كنيد