شايد شما همهي نکات فراگيري زبان را بدانيد، ولي اگر آنها اجرا نکنيد، چيزي زيادي ياد نخواهيد گرفت. واقعيت اين است که اگر ميخواهيد به خوبي انگليسي صحبت کنيد، بايد کمي زندگي روزمرهتان را تغيير دهيد. در اينجا چند نمونه از کارهايي که ميتوانيد انجام دهيد آورده شده است:
· ميتوانيد روزي يک ساعت يک کتاب انگليسي را مطالعه کنيد و ساختارهاي گرامري جملات را بررسي کرده و کلمات جديد را در يک ديکشنري جستجو کنيد.
· ميتوانيد به يک منبع شنيداري (مثلاً يک نوار کاست يا يک سيدي mp3 و...) گوش کنيد و آن قسمتهايي که متوجه نميشويد را آنقدر تکرار کنيد تا آنچه گفته ميشود را کاملا درک کنيد.
· ميتوانيد يک ايميل به انگليسي بنويسيد و مرتباً از يک ديکشنري استفاده کنيد و يا در اينترنت به جستجو بپردازيد تا مطمئن شويد تمام کلمات به درستي به کار برده شدهاند.
· هنگاميکه در خيابان مشغول قدم زدن هستيد درباره آن چيزهايي که ميبينيد با خودتان به انگليسي صحبت کنيد.
به نظر شما چه کسي ميتواند اين کارهاي ظاهراً عجيب و غيرعادي را انجام دهد؟ فقط کسي که از انجام دادن آنها لذت ميبرد. اگر ميخواهيد به خوبي انگليسي بياموزيد، بايستي به همين شکل عمل کنيد. مشکل اينجاست که همهي زبانآموزها ميخواهند خيلي خوب به انگليسي صحبت کنند، اما بيشتر آنها نميخواهند براي فراگيري آن (در تنهايي) وقت صرف کنند. کمبود انگيزه باعث ميشود که زبانآموز حاضر نشود از وقت آزاد خود براي فراگيري زبان استفاده کند و يا اگر هم وقت ميگذارد، نميتواند بطور پيوسته و منظم آن را ادامه دهد.
تفاوت بين زبانآموزان معمولي و زبانآموزان با انگيزه
......(دامه دارد)
